Architektura mieszkaniowa – budownictwo jednorodzinne i wielorodzinne

Potrzeba stworzenia sobie pewnych warunków mieszkaniowych sprawiła, że od zarania dziejów tworzono plany mieszkań. Budownictwo jednorodzinne i wielorodzinne postępowało od prostych lepianek z gliny i kamienia po dzisiejsze domy z cegły, pustaków ceramicznych, bloczków wapiennych, betonowych, z drewnianych bali lub z zastosowaniem szkieletu drewnianego albo stalowego. Jak sama nazwa wskazuje dom jednorodzinny użytkuje zazwyczaj jedna rodzina i posiada on nie więcej niż dwa lokale mieszkaniowe. Do budownictwa jednorodzinnego zaliczamy więc: dom jednorodzinny wolnostojący, dom jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej, dom jednorodzinny w zabudowie szeregowej, dom jednorodzinny w zabudowie atrialnej, domy atrialne, zabudowa gniazdowa. Kilka rodzin może zamieszkiwać zabudowy wielorodzinne obejmujące: punktowce (budynki mające wiele kondygnacji, ze wspólną klatką schodową), wariantem punktowca jest willa miejska (na każdej kondygnacji znajduje się jedno mieszkanie o typie zabudowy jednorodzinnej) wieżowce (wysokie bloki), klatkowce (tak zbudowana jest większość bloków, mieszkania są w nich dostępne z klatek schodowych), galeriowce (dostępne są z galerii, czyli otwartego ciągu komunikacyjnego) i korytarzowce (mieszkania dostępne są z przebiegającego centralnie korytarza). Każdy z nich ma inną konstrukcję.